Meditatieforum Zijn er factoren die de meditatie storen?	contact: meditatieforum @planet.nl door Piet Gielen	Home ►
Spreken over storende factoren en belemmeringen bij meditatie leidt al snel tot oordelen. Immers niet iedereen voelt zich door het zelfde belemmerd, of stelt zich eenzelfde doel bij meditatie. Ook de persoonlijke constitutie zal een belangrijke rol spelen. Om de reflectie zo nodig wat te stimuleren zal ik toch wat praktijkaspecten noemen die een rol kunnen spelen. Laat u inspireren en uitdagen! Mail uw eigen bevindingen. ‘De televisietechniek’ oftewel een oefening in dissociëren. Als je leven voortdurend gehinderd wordt door een vervelende belevenis, kan ‘de televisietechniek’ nogal eens uitkomst bieden. Ook bij angst kan deze methode vaak verlichting brengen. De techniek gaat als volgt: Visualiseer een televisietoestel of filmscherm. Visualiseer jezelf in het scherm zoals je in die belevenis was of zoals je in de angstige situatie bent. Maak de situatie in het beeld nog iets erger dan het eigenlijk was/is, en maak de kleuren smeriger dan ze in het echt waren /zijn. Probeer vervolgens het beeld naar boven toe wat van je af te duwen. Het beeld hoeft niet meteen meters ver van je vandaan te komen, zo’n halve centimeter is ook al heel prima. Dat is al meer dan voldoende om de oefening te laten werken. Gaat het erg gemakkelijk, laat dan het beeld steeds kleiner worden en door een muur of een raam verdwijnen. Lukt het je om het beeld ook maar iets van je af te krijgen, dan heb je met je concentratie iets bereikt wat meditatief genoemd kan worden. Meditatie betekent namelijk ook dat je zonder belemmeringen jezelf of delen van jezelf onder ogen kunt zien. Dit noemt men ook wel dissociëren . Ik ken verschillende mensen die met deze techniek vooruit kwamen. Een jonge vrouw bijvoorbeeld. Zij was van haar paard gevallen, en vervolgens flink door het dier getrapt. Ze durfde niet meer paard te rijden. Nadat ze de televisietechniek had toegepast, durfde ze het weer aan. Twee kanttekeningen bij 'de televisietechniek'. ls het probleem heel ernstig is of psychiatrisch,dan kun je de techniek beter niet voor de vuist weg toepassen. Vertrouw dan liever op een deskundige therapeut. Het is verder niet de bedoeling om de techniek te pas en te onpas te gebruiken. Gebruik hem incidenteel, en laat de natuur verder zijn werk doen. Een andere toepassing van dissociëren kunt u eventueel aanwenden bij een vervelende droom. U kent dat misschien wel, er zijn van die onprettige dromen die een hele dag kunnen blijven hangen. Ik heb zelf ooit eens gemerkt dat het voor mij goed is om tijdens of meteen na zo’n droom vanuit een neutraal punt van de geest deze droom waar te nemen. Soms betekent het wel even de concentratietanden op elkaar zetten. Maar het werkt meestal. De droom blijft dan niet meer de gehele dag hangen. En zo is het ook met belemmeringen bij het mediteren. Als het je lukt om je concentratie in een overstijgende positie te krijgen, kan dat weldadig uitpakken. Daar zijn zelfs doorgewinterde meditatiesceptici het over eens. Ook al wijzen zij erop dat meditatie bij ernstige psychische problematiek verkeerd kan uitpakken. Het kan volgens hen zelfs leiden tot een psychose. Een interessante beschouwing in dit verband vindt u op de site van de vereniging Skepsis. De beschouwing van Rob Nanninga kan een mens ook goed gronden als zijn meditatiebril al te roze is geworden, of als hij door al te veel meditatieblijdschap de weg of de familie wat kwijt geraakt is. Om op de bladzijde van de site komen click hier ► Op een schapenwolletje je terugtrekken uit je zintuigen. Een beetje yogigoeroe zal u adviseren om u tijdens het mediteren uit uw storende aardse zintuigen terug te trekken, om u vervolgens te gaan vermeien in uw hogere zintuigen, waarbij u uiteindelijk in een soort superbewustzijn terecht komt. Daar zit natuurlijk wel wat in. Je los maken van wat je stoort. Dat kan geen kwaad, zo lijkt me. Als je er maar relaxt mee omgaat. Je hebt het namelijk niet helemaal in de hand. Dus wat heb je bij mediteren aan faalangst? Als je in de natuur onder een boom gaat mediteren, dan kan er boven jou ook een eekhoorntje met eikeltjes in de weer gaan. Precies op het moment dat jij je voorgenomen hebt in de stille natuur in trance te gaan. Het kan trouwens ook een aap zijn die met kokosnoten gaat gooien. Sommige yogigoeroes geven dan ook nog het advies om altijd op dezelfde plaats te gaan mediteren, zodat het jouw eigen meditatieplek wordt. Liefs op een wollen kleedje om zo negatieve vibraties en uitstralingen van ongerijpte zielen weg te houden. Het is natuurlijk zo dat je vaak gemakkelijker in de meditatie komt als deze geholpen wordt met wat conditionering. Net zoals veel mensen op vrijdagmiddag beter tegen een borreltje kunnen dan op maandagmorgen. En zo’n wollen kleedje is natuurlijk wel fijn en plechtig, maar meditatieve smetvrees is vaak erg beperkend en kan ook hardnekkig zijn. Persoonlijk heb ik gemerkt dat je wachtend op een bankje op een onguur station te midden van ‘smoezelige vibraties’ toch mooie meditatieve ervaringen kunt hebben. Trouwens wat zijn ‘smoezelige vibraties’ eigenlijk? Wie bepaalt dat? Luisteren naar de spierspanning in je vingers Veel yogi’s leren ook technieken om met je vingers je ogen, oren en mond en neus tegelijk af te sluiten. Deze technieken worden op veel plaatsen gemeld, dus ik klap niet uit de geheime yogaschool. Op deze manier sluit je je af van de zintuiglijke werkelijkheid. Door je oren af te sluiten zou je zelfs het Om kunnen horen. Er is niets tegen deze technieken, als ze maar niet doel op zichzelf worden, of met veel rituele goeroegeheimzinnigheid worden omgeven. Het is trouwens de vraag of je wel meteen het echte Om hoort, als je je oren dicht drukt met een vinger. Een beetje fysioloog zal kunnen vertellen dat de mens die zo iets doet in een stille omgeving, de spierspanning in zijn handen en armen (ca. 23 tot 25 Hertz) hoort “Elke kleine beweging gaat gepaard met het over elkaar schuiven van de spiervezels. Het geluid dat daarbij ontstaat, wordt door het bot van je arm doorgegeven naar je hand en je vinger. Dat het echt de spieren zijn, kun je controleren door eerst je armspieren te ontspannen en dan aan te spannen.”(Het citaat komt uit Dagblad de Limburger 2005 ) Het is op zich natuurlijk best mogelijk dat men sneller bij het verstild reciteren van de Ommantra uitkomt, als men de oren afsluit met een vinger. Die mantra lijkt namelijk ook op het ruisen van de zee. Net als het geluid van de spierspanning. Alleen als je de Ommantra echt hoort, dan gaat dat meestal gepaard met diepgaande meditatieve ervaringen. En eigenlijk kan dat allemaal ook gebeuren zonder dat je je oren nadrukkelijk dichtdrukt. Geen wijn, geen sex,geen vlees, geen tranquillizers, en dan zou het zeker moeten lukken met de verlichting. Algehele onthechting. Dat geeft pas goede meditatie. Het geeft helaas ook vaak een heleboel gemoraliseer. Volgens mijn bescheiden mening kan iedereen het beste voor zichzelf uitvinden wat wel en niet goed is voor zijn meditatie. Zo zal ik zelf niet gauw alcohol gebruiken vlak voor ik ga mediteren. Het is voor mij ook evident dat de transcendente mystieke liefde van een ongekend niveau is en alles hier op aarde kan overstijgen. Een monnik of non die in verstilde eenzaamheid tot grote meditatieve hoogte komt, maakt op mij altijd diepe indruk. Van yogigoeroes en heiligen kun je over deze zaken veel leren. Het is iets anders als je als een blind slaafje achter de grote voorbeelden aanloopt. Een mens heeft niet voor niets een diepe hogere intuïtie en een gezond verstand gekregen. En als je de richtlijnen van sommige goeroes leest, dan loop je soms wel risico’s om een manisch neurootje te worden. Of om je relatie van je te vervreemden, omdat je het voortaan alleen nog maar bij platonisch wil houden ten koste van de menselijke warmte. Als je moet kiezen tussen een meditatieregeltje en liefde, dan gaat de liefde natuurlijk altijd voor. Al te grote afhankelijkheid van grote meditatievoorbeelden en meditatieregels is mijns inziens een factor die zeer storend op de meditatie kan werken. Wij wel en zij niet Bij  meditatiegroepjes kom je ook wel eens een elitair wij-zij-denken tegen. In de zin van: wij mediteren op de goede manier, en zij doen maar wat. Of nog droeviger: zij doen niets aan hun geloof. Wij zijn bewust op weg naar de Goddelijk gelukzaligheid onder leiding van de beste goeroe die het geeft. En zij rommelen maar wat, en komen daardoor helaas ook in de donkere gebieden terecht. Of nog erger: zij worden ziek, want ze zijn spiritueel niet goed bezig. Dat zijn waarschuwingen van God. Of, het is gewoon hun karma. Vaak gaat men dan mediteren voor de minder gelovige behoeftige, en men weet dan ook precies wat deze nodig heeft. Want als men zo uitstekend mediteert, mag men natuurlijk ook wel naast God op zijn troon zitten. Ik zet het hierboven misschien wat erg pittig aan met mijn formuleringen, maar het komt echt voor dat er meer of minder bewust zo wordt gedacht en gesproken. In zulke gevallen denk ik: geef mij liever een opgewekte toegewijde ongelovige met mededogen dan zo’n overmatig zuiver gerichte ‘komeditant’. Het wij-zij-denken is volgens mij de ergste belemmering voor goed mediteren. Het is natuurlijk goed om te bidden en te mediteren voor een medemens, maar laat het alsjeblieft aan God over te bepalen wat goed voor een ander is.
Bijdragen van de websitebezoekers