Meditatieforum

 

Gedichten                                    contact: meditatieforum@planet.nl

 

 

door Piet Gielen

 

 

Home

 

 

Het kan erg inspirerend zijn om je meditatieve belevingen vorm te geven in een gedicht. In een gedicht kun je boetseren met metaforen en nuances.

En soms lukt het dan om iets van de energie en trilling van de transcendente ervaring in het gedicht over te laden.

Ook gedichten van anderen kunnen iets transcendents bij je teweegbrengen.

Hieronder enkele voorbeelden.

Mail uw eigen meditatieve gedichten of het gedicht dat u inspireert.

 

 

 

 

 

 

 

 

Van

de Abdij van Berne

 

 

 

 

 

In stilte gaat weer open

wat zo lang gesloten was.

Ogen zien wat was verborgen.

Angst houdt dat niet langer vast.

 

In stilte geef je leven,

als de ander luist’ren wil.

Leven dat je door kunt geven

aan wie het maar horen wil.

 

In stilte krijg je liefde

als je and’ren binnenlaat.

Als je al je zorgen even

in jezelf bezinken laat.

 

In de stilte

als je handen net als bloemen opengaan

kun je, als je heel goed luistert

weer het woord van God verstaan.

 

 

 

 

 

Gedicht voor   ‘Betje’ 

Sintessa  zangeres

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gedicht

Piet Gielen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Piet Gielen

 

Over een overleden

vriendin M.  uit de meditatiegroep.

 

 

In mijn wagen

reis ik mee in de karavaan van levens

door ons land van het lied

dat al eeuwen danst op een rivier

van mineur verdriet.

 

In mijn wagen

reis ik door streken met kerken,

langs piramides en tempelwerken,

terug naar de eerste klanken van ons lied

in het land van het Sanskriet.

 

In mijn wagen

ben ik weer hier in een kil jaar,

en droom ik van daar,

waar het lied van de vogels ons omarmt

en het gouden licht ons volk verwarmt.

 

 

 

 

De klankschat van Hellas,

keeltonen van Plato’s wereld,

duizenden Om’s uit de Himalaya,

echo’s in Christus-ikonen

en wedergeboortes

in de stemmen van meesters,

in kunstwerken met dB-vibraties van het penseel.

 

 

 

Scannen0042

 

Een zachte roos van M.…  vernomen

 

Een zachte roos door HEM bedauwd

geurt eeuwig door mijn benauwde ziel.

Een roos zoals bijvoorbeeld

bij jullie op Gods wekelijkse tafel.

 

ZIJN gouden gloed voedt liefdevol

mijn hongerige ware ogen,

zoals de lichtjes bij jullie op Gods tafel

wel eens gloedvol trillen mogen.

 

Een Goddelijk gonzen van ZIJN WOORD

trilt zoals je het op aarde zelden hoort,

in mijn ware oren.

Zoals je het bijvoorbeeld bij jullie wel eens hoort,

als het OM zoemt rond Gods tafel.

 

Een altijd stille vrede, is wat mij hopelijk wacht

na een ongedurig zwerven met een vracht van pijnen.

Een vrede, verstild, zoals het wel eens voorkomt

in jullie gebeden rond Gods tafel,

zoals die wel eens doorklonk in het Vater Unser,

bijvoorbeeld van P..

Houdt het gebed in ere zoals het was.

 

EEN ZACHTE ROOS door HEM bedauwd,

laaft eeuwig de dorst van onze benauwde ziel,

als bijvoorbeeld Lourdeswater.

Overal waar we elkaar blijven versterken

in de richting van GODS WOORD.

 

Blijf bij mij, ik hoor bij jullie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Frederik

Van Eeden

1901

 

 

Scannen0027

 

De waterlelie

 

Ik heb de witte water-lelie lief,

daar die zo blank is en zo stil haar kroon

uitplooit in ’t licht.

 

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond

heeft zij het licht gevonden en ontsloot

toen blij het gouden hart.

 

Nu rust zij, peinzend op het watervlak

en wenst niet meer…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Piet Gielen

 

 

 

Scannen0049

 

Eeuwige bloemen   

 

Eeuwige bloemen

wit en kalm in blijde bloei

zijn uit de goedgunstige genade

van de Schepper gegeven

als in de duisternis,

het hart zwoegt

en hunkert.

 

Witte stenen

met melkwitte zonnestralen

uit de heilige

schatkamer van de hemel

bewegen zich naar de zielen

die in donkere wolken

vertrouwen op het Licht.

 

Eeuwige bloemen

en witte stenen

zijn gegeven om te groeien,

om te rijpen

in onze deemoedige harten,

om zoekende zielen

aan te reiken

op een levenstijdstip

dat geschikt is voor tedere liefde

 

 

 

 

Yogananda

 

Vertaald uit de bundel:

Flüstern aus der Ewigkeit.

ISBN 0-87612-104-0

De bundel is in

diverse talen verkrijgbaar in de boekhandel.

 

 

Een visioen van Christus en Krishna

 

Ik aanschouwde een breed blauw dal,

dat omgeven was door bergen,

die als juwelen fonkelden.

Rondom de zacht glanzende bergtoppen

golfden oplichtende nevelsluiers.

Een diamanten rivier van diep zwijgen

stroomde stil voorbij.

 

En daar aanschouwde ik Jezus en Krishna,

zoals ze hand in hand

uit de verte van de bergen naar me toe kwamen.

Christus die aan de rivier de Jordaan gebeden heeft

en Krishna die op de fluit gespeeld heeft aan de rivier Oschama.

 

Ze doopten me in lichtende wateren,

en mijn ziel vloeide uiteen in onpeilbare diepten.

Uit alle dingen begonnen astrale vlammen op te laaien.

Mijn lichaam,

en de gestalten van Christus en Krishna,

de glinsterende heuvels,

de lichtgevende rivier

en de verre vuurhemel

werden tot dansende lichten,

terwijl vurige atomen in het rond vonkten.

 

Op het laatst bleef niets anders over

dan een zacht lichten,

waarin de gehele schepping vibreerde.

 

O grote Goddelijke Geest,

in mijn hart buig ik

en buig ik immer weer

voor het eeuwige licht

waarin alle vormen versmelten.

 

 

 

 

 

Piet Gielen

 

 

Scannen0045

 

 

.

 

Goede Vrijdag

 

In het uitspansel van de grauwe nevel

verschijnt plotseling Uw lijdend gezicht.

Breed uitgemeten als op een bioscoopbeeld

zijn Uw doornen kroon, Uw ogen

en Uw tranen.

 

Een zo’n traan zou voldoende zijn

om mij schoon te wassen

tot en met de duistere ankers

in de verste lagen van mijn ziel.

Ik durf er niet om te vragen:

mijn hoogmoed zakt mij in de schoenen.

Ook door mij heeft U geleden.

 

Enkele weken later valt er een traan

in mijn gebed en nog een

en nog een.

“Ik wil een traan,

ik wil een traan”, dreint

een klein kind in mij.

Ik roep het kind tot de orde,

maar ik zie dat kinderen

om Uw liefde mogen roepen,

want Uw water stroomt nu in mijn ziel.

 

 

 

 

 

Omar Khayyam

 

Kwatrijn 40

 

Jullie weten mijn vrienden

Hoe lang het duurde

Eer ik scheidde van de schrale ratio

En haar bande uit mijn levensbed

En toen een goddelijk drinkgelag hield in mijn huis

Oftewel mijn lichaam

Vanwege een nieuw huwelijk

met de spirituele dochter van de wijsheid.

 

 

 

Piet Gielen

 

'Mongooltjes'

 

Op genademomenten van innerlijke devotie

zou ik graag op mijn eigen kamertje willen knielen,

bij het leven van verschillende 'mongooltjes',

die ik ken.

 

Vanachter hun bescheiden rol

- al of niet zwaar worstelend met de verhevenheid van het Licht -

hebben ze wel eens

in alledaagse situaties

dus niet in een kerk of in een geur van wierook

God MEESTERlijk en stilletjes aan mij voorgesteld.

 

Zo maar zonder een collecte of een lange egopreek

 

Ik wou dat ik dat ook zo kon..

 

Stel dat God me ook zo'n rol zou geven.

Ik aarzel of ik erom zou mogen vragen...

 

In het zoekend gezelschap van ouders en begeleiders

zou ik me in mijn schijnbaar kleine wereld

een weg moeten zoeken

beplakt met aardse etiketten van marktpsychologen, overheidsdienaren, priesters en karmameesters,

en noem maar op.

 

Als in het bos zou het misschien  lijken; ver weg van geluiden van domme dictators, onheilsprofeten, intellectuele giganten en ingewikkelde ziektegeschiedenissen in de wachtkamer.

Dat vermoed ik dan.

 

Ik zal er toch maar niet om vragen, zo'n leven lijkt mij ook wat te zwaar voor mij.

 

Waarom kom je in Hemelsnaam in de kerk nooit een sokkeltje tegen met daarop het beeld van een heilig verklaard 'mongooltje'?

Bijvoorbeeld Sint Elleke of Sint Hans of zo.

 

Op genade momenten van het leven mocht ik toch enkele wonderen van  hen zien.

 

Ik wou dat ik dat ook kon.

 

 

 

 

 

 

Meer gedichten van Piet Gielen vindt u op de site Rhegie

 

 

 

 

 

Bijdragen van de websitebezoekers

 

 

Eigen gedicht ingezonden door Ruud Matthias

 

De dwaas en de Godin

 

De dwaas en de Godin,

zij bracht een onzichtbare steen,

een gevoel van eeuwige eenzaamheid,

een pijnlijke ontastbaarheid,

maar alleen de maagdelijke gans,

en de sluwheid van de vos,

geven uw leven nog die glans,

waardoor je niet hoeft te huilen in het bos.

 

.

 

Drie gedichten ingezonden door M.A. Brinkhof

 

 

VOORJAAR

 

Hoor even, ik vertel je wat:

Ik heb vandaag de vlag maar uitgestoken, omdat de lucht iets zeer bijzonders had, omdat de winden zo naar bloemen roken.

 

Men zei: "Daar is iets schoons op til !"

En keek of men de koningin verwachtte.

De wereld was zo wijd, zo wit, zo stil, ik keek eens hier ik keek eens daar, en lachte.

 

Toen dreef een grote vogel aan.

En bleef wat spelen op zijn zilv'ren zeilen.

Die had twee stelten, om in een poel te staan.

En nog een stok om slootjes mee te peilen.

 

Daar ging nog iets wits voorbij - heel in de verte hing een klok te klingen.

De witte mist hing op de groene wei, en daar in stond 'n druipend paard te blinken.

 

De wereld kreeg eensklaps een kleur !

De grote hemel was ineens ontloken - De rijpe zon vergulde een oude deur.

En toen .... heb ik  de vlag maar uitgestoken.

 

 

J.Schreurs  in: Voorjaar

 

 

Aan wie niet bidden met gesloten ogen

 

Ik zocht naar God, ik heb hem niet gevonden
In synagoge, kerk of moskee
Waar een rabbijn, imam of dominee
Met donderpreken op de kansel stonden

Ik zocht naar God in bundels met gebeden
Ik zocht naar Hem in Bijbel en brevier
Maar alles wat ik vond was papier
Met woorden die mij bitter weinig deden

Ik zocht naar God, ik vond Hem in de bossen
Hij sprak tot mij in duizend vogelzangen
Ik zag Hem in de bloemen in het perk
Hij speelde met de reeën en de vossen
En met een briesje streek Hij langs mijn wangen

Ik zocht naar God en vond Hem aan het werk;
Onzichtbaar voor het oog van theologen
Lacht Hij ons toe en troost ons keer op keer
En hij vertoont zich alle dagen weer
Aan wie niet bidden met gesloten ogen

 

Uit “Op tocht” 4-2007 - Martijn Breeman in Parochieblad Andreas/ Maria Koningin Zevenaar

 

 

 

Ik groei in jaren, ben dankbaar en blij,                 1)

hoe mocht ik ervaren- God zorgde voor mij.

 

Rijk waren de dagen, waar de morgen begon,

met dansende vlinders in de stralende zon.

 

Met rood in de avond, dat boven het woud

 uitliep in hemelse poorten van goud.

 

En er waren dagen van ziekte en rouw,

beschermden Uw vleugels zo troostvol en trouw.

 

Daarom lacht de toekomst, durf ik het wagen met U,

die mij ook op vleugels zult dragen.   

 

 

Trouw

 

Trouw ontkiemt waar mensen kiezen voor elkaar.

Trouw is een woord dat gegeven blijft als een huis van beschutting.

Trouw blijkt in nabijheid en ontferming.

Trouw biedt blijvend grond en vergezicht,

houdt stand in de hitte van de dag

en sterft wanneer het winter wordt.

Trouw geeft niet op.

Trouw stelt niet teleur.

Trouw is vasthoudend en blijft geloven.

Trouw voedt zich met de waarheid, leeft van de liefde

en geeft zich als genade.

Trouw vraagt om vertrouwen.

Trouw wil duren en wekt toekomst.

Trouw maakt groot en deelt zich uit als zegen.

trouw leeft van de lange adem van God zelf.

 

Als je moe bent

 

Als je moe bent,

als je overhoop ligt met je omgeving,

als je geen raad meer weet en je je diep ongelukkig voelt,

als je in leegte en gemis leeft,

denk dan even terug aan de mooie dagen,

dat je lachte en danste, kon doen wat je wilde;

dat je tegen iedereen vriendelijk was

als een kind zonder zorgen.

Vergeet de mooie dagen niet!

 

Als de horizon, zover je kijken kunt,

zonder een teken van licht blijft,

als je hart vol verdriet is en misschien vol bitterheid,

als je je eenzaam voelt en in de steek gelaten,

als je er helemaal alleen voor staat,

als schijnbaar alle hoop op nieuwe vreugde en geluk verdwenen is,

zoek dan zorgvuldig in je herinnering de mooie dagen.

De dagen dat alles goed was, de dagen samen,

de zon de lach, geen wolkje aan de hemel,

toen er iemand was bij wie je je thuis voelde.

Vergeet de mooie dagen niet!

 

Want als je ze vergeet, komen ze nooit meer terug.

 

 

 

1 Deze  bijdragen van M.A. Brinkhof komen uit een blad van de kerk.

  De auteur is helaas niet bekend.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CheckStat