Meditatieforum Wat is meditatie? contact: meditatieforum@planet.nl door Piet Gielen	Home ►
Samen vormen wij het grote glas-in-lood-raam van de schepping. Ieder wezen geeft zijn kleur aan de grote voorstelling, waar het Licht doorheen valt. Van ala(k)art 2004 Meditatie is een eigen proefondervindelijke weg. De omschrijving die een ander van meditatie geeft, is vaak hooguit geschikt om je eigen proces aan te ijken. Je kiest zelf voor je eigen weg. Meditatie is een langdurig proces van werken, wisselende waarheden, warmte, licht en duisternis. Het is soms een mijnwerkersklus, waarbij je pas later de warmte van de gedolven brandstoffen zult ervaren. Meditatie is geestelijk schakelen op het scherpst van de snede. Het is soms ‘gif’ durven drinken zonder je wezenlijk te laten aantasten. Meditatie is jezelf en anderen kunnen vergeven, als het allemaal niet zo lukt en als je zwak bent. De vele aspecten van meditatie zijn eigenlijk niet zo in scherpomlijnde definities te vangen, zult u nu mogelijk denken. Laat u inspireren en uitdagen door bovenstaande en onderstaande beschrijvingen, en mail uw bevindingen en uw eigen definities.
Meditatie is: je openstellen voor het harmonieuze, het hogere, het betere …..in jezelf, in de ander en in de wereld. Het is luisteren naar je diepe ‘ik’. Het is ook het herkennen en onder ogen zien van patronen, roofdieren en destructieve gedachten in jezelf. Het is keihard werken op zijn tijd. Het is toewijding. Het is Liefde. Het is in de diepe Stilte zijn. Voor de gelovigen: je openstellen voor het Goddelijke ….in jezelf, in je Zelf, in de ander en in de schepping. Het is luisteren naar de ‘stem van God’. Het is devotie en onthechting van het aardse. Het is geloof en vertrouwen in de Schepper. Het is Goddelijke Liefde.
Hoe mediteer je? ‘Passief’: je openstellen; loslaten wat je belemmert; je ‘overgeven’; accepteren hoe het is; suffen; muziek luisteren; de natuur op je in laten werken, de Liefde ondergaan. Enzovoorts Voor de gelovigen: God vragen op je in te werken, alles aan God overlaten. ‘Actief’: bepaalde geestelijke en lichamelijke oefeningen. Bijvoorbeeld: ademhalingsoefeningen; yoga; mantra’s en gebeden opzeggen; muziek maken; je concentratie scherpen om bijvoorbeeld een bepaalde meditatieve toestand langer vol te kunnen houden; visualisatie maken; affirmaties doen etc. Voor de gelovigen ook: bidden, godsdienstige rituelen, kennisnemen van het doen en denken van heiligen van allerlei geloofsrichtingen; naar ‘verhalen’ over God luisteren bijvoorbeeld over Krishna. Enzovoorts
De meditatieleraar. Dat is alles en iedereen die meditatie in je oproept. Voor de gelovige is de meditatieleraar alles en iedereen die je ‘voorstelt aan God’ Voorbeelden van meditatieleraren. Ouders, die hun kinderen doorgaans leren wat onvoorwaardelijke liefde is door deze te geven. Een kind dat openhartig lacht, dat maakt contact met het kind in je Zelf. De componist, die je mee voert op de vibraties van het hogere. De icoonschilder, die de poort naar het heilige openzet. De onbaatzuchtige verpleegkundige, bij wie je het niet erg vindt om ‘zwak’ te zijn. De natuur, die rust brengt; hogere vibraties geeft; je soms leert te accepteren dat je onderhevig bent aan het aards proces zoals ziekte, en je onvoorwaardelijke trouw geeft (voorbeeld hond). Een ‘heilige’ of yogi, die je geestelijke concentratie of oefeningen leert. Die je aanraakt middels een positieve uitstraling. in stilte ‘schatten’ doorgeeft. Je eigen innerlijke ‘stem’, je diepe intuïtie, die je de weg wijst op de momenten dat je in je rust, je harmonie, je kracht komt. December 2007
Bijdragen van de websitebezoekers Ingezonden door M.A. Brinkhof 1 Er was eens een boom. 1) Een onbekende boom, zomaar ergens langs de waterkant. Geplant door niemand weet nog wie. Hij leefde daar. Breeduit met vele takken. Hij droeg de forse stem van de wind, of de doodse stilte van de avondlucht. ‘s Winters was het leven kaal en zwiepend op de harde wind en met zijn twijgen als toegeklemde vuisten. Vol nieuwe beloften stond hij maar te wachten tot het lente werd. Ga je gang knipoogde dan de voorjaarszon en dan kwam hij weer tot aan oude groene uitbundigheid. Zijn takken liepen weer uit en schoten bloesem uit ingehouden leven. Het was een lust voor de ogen. En als de zomer kwam, maakte hij een donkere hand gevuld met schaduw. Gratis voor iedereen en soms een parapluutje tegen de storm en de regen. Zo leefde die boom met al zijn takken jaar in jaar uit. Zijn krachten verbergend en weer uitplooiend op en neer in telkens vier seizoenen. Maar op zekere dag kwam er een mens, een mens gewapend met een mes. De takken hielden van louter schrik het ruisen in. Er was geen ontkomen meer aan. De mooiste takken werden afgesneden en meegenomen naar het huis van die mens. Een dode tak voorgoed uit het leven weggesneden. Weggevallen uit de schaduw van velen. Opvallend en straks natuurlijk domweg vergeten. Wat is één tak over een hele boom. Drie dagen later was die mens opeens weer terug en de boom stond windstil van doodsangst met al zijn takken. Wie treft vandaag het bittere lot. Maar kijk de man ging zitten aan de voet van de boom en hij blies op de afgesneden tak die hij panfluit noemde. Hij speelde een lied en de boom verstond het zo: horen jullie mij ik leef , ik leef meer dan ooit tevoren. Ik leef, ik zing, ik fluit. 2 Zo goed als genezen Hij had geen boodschap aan geheiligde zaken, zelfs voor het kruishout boog hij niet. Hij had geen oog voor andermans verdriet en door geen woord of wet liet hij zich dwingen. Hij dwaalde graag door weids en manshoog riet en ging het liefst waar nimmer mensen gingen, Als hij maar luid het eigen lied kon zingen en niemand hem van troon of staander stiet. Maar als hij ziek wordt, haperen de dagen en bij de beek vindt hij een houten bank bereid zijn zwak en weerloos lijf te dragen. En voor het eerst spreekt hij woorden van dank en buigt het hoofd voor de ultieme (Definitieve) vragen, zijn stem hervindt haar menselijke klank. 3 Niet te veel hooi Neem je niet voor geen ruzie meer te maken, want het is de vraag of dat haalbaar is. Neem je liever voor een ruzie niet lang te laten duren en bijtijds vrede te stichten. Neem je niet voor de hele wereld te verbeteren, want het is de vraag of dat lukken zal. Neem je liever voor verbeteringen aan te brengen op dát kleine stukje aarde waar jij leeft en werkt. Neem je niet voor nooit meer te mopperen over allerlei vervelende dingen, want het is de vraag of dat uitvoerbaar is. neem je liever voor na elke dag te kijken, of je met iets gelukkig was. 4 Leren gelukkig te zijn. Wacht niet op zorgeloze dagen om gelukkig te zijn, want altijd zal er een probleem zijn dat je zorgen geeft. Wacht niet op waardering van iedereen om gelukkig te zijn, want altijd zal er iemand kritiek op je hebben. Wacht niet op een dag zonder fouten om gelukkig te zijn, want altijd maak je ergens een grote of kleine blunder. Wacht niet tot iedereen vriendelijk tegen je is om gelukkig te zijn, want altijd zal er iemand jaloers op je zijn. Wacht niet tot ze je genoeg betalen om gelukkig te zijn, want altijd zul je minder verdienen dan je meent waard te zijn. Wacht niet tot je bij iedereen je gelijk haalt om gelukkig te zijn, want altijd zal er iemand denken het toch beter te weten.. [1] De 4 bijdragen hier van M.A. Brinkhof komen uit een blad van de kerk. De auteur is helaas niet bekend. Vanwege de inhoud die tot contemplatie inspireert, zijn de bijdragen op deze pagina geplaatst